ÇALIŞTAYTürkiye’de ve Osmanlı sonrası mekânlarda kültür politikalarının yapımı. Dolaşım | Bölgeler | AktörlerGalatasaray Üniversitesi, 16 Nısan 2015IFEA, 17 Nisan 2015 « La mise en œuvre de politiques publiques de la culture […] est étroitement liée à la construction et à la consolidation des États nations » (Poirrier 2011 : 11). Türkiye’de de genç Cumhuriyet’in ilk kültürel eylemleri, düşmanca kabul edilen bir dış çevre karşısında milli inşa zorunluluğu tarafından dikte edilmiştir. Valilikler veya halk evleri gibi yerel rölelere dayanan güçlü merkezileşme yoluyla, ulusal bir kültürün inşası ve yayılması, Türk-Müslüman olmayan kimliklerin inkar edilmesi ve bölgesel özelliklerin örtbas edilmesi (veya folklorizasyonu) ile el ele gitti (bkz. & İnce 2009). Başka yerlerde olduğu gibi Türkiye’de de (Thiesse 2001), değiş tokuşlar, hareketler ve ölçek oyunları ulusal kültürün

Most of the time, the countries of the South Caucasus are being scrutinized from Moscow, Istanbul, and Tehran, the capital cities of the former empires that ruled the region for centuries and struggled for control over these territories. And indeed, be it the Russian, and then the Soviet empires, or the Persian and Ottoman empires, the Caucasus has been, and still is, very much affected by the influence of regional powers in a wide range of areas. As far as identity issues in the Caucasus are concerned, they tend to be studied mainly through post-Soviet lenses due to the influence of the Soviet nationalities policy. Although this inheritance still appears relevant today, the conference aims to put the emphasis on

Marc de Ferrière le Vayer (Tours Üniversitesi)« Somut olmayan bir kültürel miras olarak yemek, Fransızların gastronomik yemek örneği »4 Haziran 2015 Perşembe, saat 17.30’da Palais de France’da Somut olmayan kültürel miras olarak gıda, Fransızların gastronomik yemek örneği 2003 UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras sözleşmesinin onaylanmasından sonra, Fransa’nın bu mirasın tanımına katılmada önemli bir rol oynayabileceği ortaya çıktı. İki nokta çok önemli görünüyordu. İlki, sözleşmenin kendisini oluşturabilecek unsurların bir listesini önermediği ve bu açıdan açık olduğu gerçeğine dayanıyordu. Fransa’nın pozisyonu, ilk sınıflandırılmış unsurların, mümkünse açık bir şekilde listenin tanımlanmasına yardımcı olacağı yönündedir. İkinci nokta, biz 10 yılı aşkın bir süredir gıda konusuyla uğraşırken, yemeğin gerçekten bir kültür olduğuna ve unsurlarının Fransa’nın somut olmayan kültürel mirasının bir parçası olduğuna ikna olduk. Fransız mutfağında herhangi bir üstünlük iddia

Türkiye’de sosyal bilim alışverişi için özel bir yer olarak EHESS18 Haziran 2015 Perşembe 14:30-18:30 arası IFEA’da, 14:00-16:00 (Fransız saati) arasında EHESS’teki yönetim kurulu odasında video konferansDerya FIRAT (sosyoloji, Güzel Sanatlar Üniversitesi Mimar-Sinan) tarafından düzenlenen EHESS’in 40. yılı vesilesiyle Türkiye’de sosyal bilim alışverişi için özel bir yer olarak EHESS Türkiye’de Fransız geleneğinin sosyal bilimlerinin işgal ettiği yer, hiçbir şekilde basit bir aktarıma indirgenemez. Türkiye’nin siyasi, ekonomik ve sosyal kısıtlamalarıyla uğraşmak zorundalar. Bunlar, araştırma konularının ve ilgili sorunların seçimini, uygulanabilir ve meşru yöntemlerin çeşitliliğini ve ayrıca hipotezlerin ve teorik yönelimlerin inşasını etkiler. Bu açıkça içeriklerinde ve yönelimlerinde önemli değişikliklere yol açar. Öte yandan, Türkiye gibi bir ülkede insan ve toplum bilimlerinin uluslararasılaşmasına İngilizcenin yoğun olarak kullanıldığı bir ülkede eşlik edilirse, çağdaş dünyaya ilişkin eleştirel

Program ve bilgiler URL’de mevcuttur: http://manuscrits.hypotheses.org/747

Uluslararası konferans – I * INALCO – CERMOM tarafından « İnsan ve toplum bilimlerini aktaran ve tercüme eden: Arapça / İbranice / Türkçe » IFEA / Galatasaray Üniversitesi / Orient-Institut İSTANBUL işbirliği ile 19-20 Kasım 2015 Tanıtım Bilimsel bir topluluk, kendini inşa etmek için üyeleri arasında bir şekilde eşitlikçi ilişkilere ihtiyaç duyar. Minimum düzeyde karşılıklı tanıma ve karşılıklı tanıma gerektirir. Çok güçlü bir asimetri durumunda, gerçekten sağlıklı bir ilişki kurulamaz. Fransa, Arap ülkeleri, İsrail ve Türkiye arasında, kültürlerarası alışverişin bir kriteri olarak alınırsa, her iki tarafın da diğerinin dilinden yaptığı çeviriler – hangi disiplinler dikkate alınırsa alınsın – ‘başka yerlerde’ farklılık açıktır. Hala Fransızca yayınlanmış eserleri yoğun bir şekilde çeviriyoruz, edebiyat dışında Arapça, İbranice ve Türkçe’den Fransızca’ya çevrilen eserler (ve yine de dengesizlik bariz