Henri Seyrig est étudiant à Oxford en 1914 lorsqu’éclate la guerre. Il s’illustre sur le front de l’Est puis rejoint l’armée d’Orient en Macédoine en 1917. Dès lors passionné par la Grèce, il entre à l’Ecole d’Athènes en 1922 et effectue trois voyages en Syrie entre 1924 et 1928. Directeur des Antiquités de Syrie et du Liban sous mandat français entre 1929 et 1941, il organise les fouilles archéologiques du temple de Bel à Palmyre, du Krak des Chevaliers et du sanctuaire d’Héliopolis à Baalbek. Il encourage l’installation de nombreuses missions étrangères (dont, à Doura Europos, M. Rostovtzeff, Université de Yale). Au cours de l’été 1941, Henri Seyrig assure pendant quelques mois la direction de l’IFEA, puis rejoignit la

  Savaşın patlak verdiği 1914 yılında Henri Seyrig Oxford’da öğrencidir. Savaşın Doğu cephesinde kendini gösteren Seyrig, 1917’de Makedonya’daki Doğu ordusuna katılır. Yunanistan’a olan tutkusu, 1922’de Atina Okulu’na girmesine sebep olur ve 1924-1928 yılları arasında Suriye’ye üç kez seyahat eder. 1929-1941 yılları arasında Fransız mandası altında olan Suriye ve Lübnan Eski Eserler Müdürü olarak Palmira’daki Bel tapınağı, Krak des Chevaliers ve Baalbek’teki Heliopolis tapınağında arkeolojik kazılar gerçekleştirir. Çok sayıda yabancı arkeolojik misyonun kurulmasını teşvik eder (Yale Üniversitesinden M. Rostovtzeff tarafından yönetilen Dura Europos kazıları dahil olmak üzere). 1941 yazında birkaç aylık süre boyunca IFEA’nın direktörlüğünü üstlenen Henri Seyrig, daha sonra artık Özgür Fransa’ya geri döner. 1946 yılında Lübnan’da Fransız mandasının sona ermesiyle birlikte Beyrut Fransız Arkeoloji Enstitüsü’nü kurmaya karar veren Seyrig,