Etkinlik Arşivi

Konferanslar

Mustafa Aydın (Kadir Has University) and Dimitrios Triantaphyllou (CIES)

Since Recep Tayyip Erdogan became President of Turkey in 2014, and in particular since the July 15, 2016 military coup attempt, Turkish foreign policy appears to have been in a state of change. The “New Turkish Foreign Policy” seems to have three main dimensions: There has been a marked rapprochement between Turkey and Eastern powers, first and foremost Russia. At the same time, Turkey and many of its Western allies have moved apart, resulting in recurring diplomatic conflicts and crises. Deteriorating relations with the United States and leading European nations such as Germany, and France stand out in this context. Finally, Ankara has taken a much more independent and proactive role in its own Middle Eastern neighborhood, including the deployment of military forces to Syria and Iraq. These developments have heightened an already ongoing debate on whether a more fundamental change is taking place in Turkish foreign policy. The cycle of seminar or lectures organized conjointly by Kadir Has University and IFEA is to discuss how and why foreign policy has changed under President Erdogan, and if the changes also signify a shift in Turkey’s overall international orientation—i.e., away from the transatlantic community.

Etkinliğin Tarihi 11/11/2020 6:30 pm
Kapasite: Sınırsız
Kayıtlı 1
How millet became the nation. A conceptual history of the word millet in the longue durée of ottoman history

Nikos Sigalas (CETOBAC)

This conference aims at outlining the history of the word millet (Arabic millah) in Turkish-Ottoman texts from the 15th century up to the beginning of the 20th.

During the early ottoman centuries, two distinct uses of “millet” correspond to two independent linguistic registers. These registers are: the learned (‘ulamā) tradition; and the Turkish vernacular chronicles. In the learned tradition, the meaning of “millet” draws on medieval Arabic lexicography and qur’anic interpretation and is therefore systematically associated with the notions of dīn and šarīʿah. On the contrary, in Turkish vernacular chronicles and treaties – which mostly rely on Persian and Turco-Mongolian literate models – “millet” constitutes a synonym for “Λαός” and “populous” in Medieval Greek and Latin, i.e. a people. Besides, in Turkish vernacular sources, “millet” is often synonym for “ṭā’ife”. However “millet” belongs to a power legitimacy vocabulary, whereas “ṭā’ife” does not.

A third linguistic register, particularly significant for the uses of “millet”, and more generally for the power legitimacy vocabulary, were the titles of the sultanate’s officials (elḳāb). Alongside with the standardization of power rituals in the palace – including foreign ambassadors’ receptions – the extensive titles of ottoman officials became very important for the imperial rhetoric and were increasingly used by the ottoman chronicles and books of counsels. Τhe uses of “millet” in the elḳāb rely on the learned tradition. But, due to their formulaic character, the original meaning of these elḳāb becomes all the more obscure and is open to reinterpretation.

“Millet” undergoes a major semantic shift in the turn of the 18th century, when the ottoman sultanate practically integrates the westphalian diplomatic system. From then on “millet” becomes occasionally a synonym for the modern English word nation and its translations in western European languages. This new meaning evolves together with an emerging semantic register: modern diplomacy, which embodies the integration of the Ottoman Empire into an “inter-national” (beyn-el-milel) world. The uses of “millet” as a synonym of “nation” become more frequent during the last quarter of 18th and the beginning of 19th centuries.

During the 19th century, some Ottoman literati, who aimed to create a uniform Ottoman-Turkish national language, brought together the different premodern linguistic registers. Owing to this attempt, and despite some lexicographers’ resistance, the transformation of “millet” into “nation” became a fait accompli.

In the light of such findings we finally deal with the question of the so-called “millet system”. Starting from a close reading of the ottoman reform edict of 1856 (ıṣlāḥāt fermānı) and of a number of related diplomatic and administrative documents, I argue that the “millet system theory” leads to a complete misunderstanding of both the ottoman power concepts and the political practices. In fact, the 1856 reform edit introduces a form of governance based on the recognition of the “non-Muslim cemā‘ats” (and not “millets”). Rather than a medieval remnant, this was a calculated reaction to foreign intervention and nationalism. Nonetheless, these “cemā‘ats” were regularly called millets, i.e. nations, in most of the non-administrative sources. Therefore, the governance introduced by the ıṣlāḥāt fermānı reinforced the preexisting tendency to ascribe national attributes to confessional communities, with far-reaching consequences for the Balkan and Middle-eastern nationalisms.

Intervention en anglais

Etkinliğin Tarihi 09/11/2020 6:00 pm
Kapasite: Sınırsız
Kayıtlı 2

Vural Genç (İstanbul Üniversitesi)

 

İdris-i Bidlîsî, modern araştırmacıların üzerinde sıkça durduğu, günümüz tarih yazımında da hafızalarda canlı kalabilen, devam edegelen bazı tarihsel tartışmaların bugün dahi merkezinde bulunan 16. yüzyıl Osmanlı dünyasının nadir figürlerinden biridir. Bidlisi, Osmanlı-Akkoyunlu, Osmanlı-Memlük ve Osmanlı-Safevi rekabetinin kıyasıya yaşandığı bir dönemde yaşadı ve 15. yy sonu ve 16. yy başında bu her dört hanedan ile de farklı nitelikte patronaj ilişkisi kurdu. Bidlisi’nin kendisi ve eserleri günümüzde dahi tarihsel bir tartışmanın odak noktasını oluşturur. İran seferinde üstlendiği rol, Safevilere yönelik bölgede izlenen siyasetteki aktif tutumu, mezhebi aidiyeti ve farklı hanedanlarla kurduğu makyavelist himaye ilişkileri bunların başında gelir. Şimdiye dek yapılan çalışmaların çoğunda kaynakları derinlikli irdelememenin doğal bir sonucu olarak genellikle içinde bulunduğu zeminden ve zamanının dinamiklerden koparılmış, romantik bakışın hâkim olduğu bir Bidlîsî tablosu çizilmiştir. Bütün bu algının sorgulanacağı ve Bidlisi’nin gerçek imajının romantik bakışlardan kurtarılacağı bu sunumda, müellife ve patronaj ilişkilerine adapte ettiği değişken zihniyetinin ürünü olan eserlerine daha farklı bir zaviyeden bakarak, II. Bayezid dönemi tarih yazımını, Osmanlı ideolojisi ve imparatorluk tasavvurunu tartışmaya, II. Bayezid ile Safeviler ve Memlükler gibi rekabet halindeki güçlü komşularının 16. yüzyılın başında bir Acem bürokratının değişken zihin dünyasında bıraktığı imajı resmetmeye çalışacağım. Bu çerçevede onun İran’daki eğitimine, içinde bulunduğu sufi ve bürokratik çevrelere, Akkoyunlu sarayındaki bürokratlık yıllarına, Osmanlı sarayındaki himaye yıllarına ve burada içinde bulunduğu kültürel ve siyasal projelere, Şah İsmail ile kurmaya çalıştığı patronaj ilişkilerine, İran ve Mısır seferindeki roller ile İstanbul’daki son yıllarına değineceğim.

Ferenc Csirkes konuşmacı olacaktır.

Sunum dili Türkçedir

Etkinliğin Tarihi 12/10/2020 6:00 pm
Kapasite: Sınırsız
Kayıtlı 0

The talk will be about Yonca Köksal’s recent book The Ottoman Empire in the Tanzimat Era: Provincial Perspectives from Ankara to Edirne (Routledge, 2019). It will explain the Ottoman reforms and their variation across the two provinces and the crucial role of local intermediaries such as notables, tribal leaders, and merchants. It attempts to understand the Tanzimat as a process of negotiation and transformation between the state and local actors. The author argues that the same reform policies produced different results in Edirne and Ankara. The talk will explain how factors such as socioeconomic conditions and historical developments played a role in shaping local networks, which influenced the outcome and variation in reform outcome. Therefore, it invites audience to rethink taken for granted concepts such as centralization, decentralization, state control, and imperial decay.

Yonca Köksal is an Associate Professor of History at Koç University. She has a PhD from Columbia University. Her research focuses on three areas:  social networks and provincial reform in the Tanzimat period, Muslim minorities in Bulgaria and Romania during the Interwar era, and animal trade in Anatolia and meat provisioning of Istanbul. Her publications include three books (The Ottoman Empire in the Tanzimat Era, Avrupa Arşivlerinde Osmanlı İmparatorluğu and Kıbrıslı Mehmet Emin Paşa’nın Rumeli Teftişi) and several articles in international journals including American Behavioral Scientist, Middle Eastern Studies,  New Perspectives on Turkey, Southeast European and Black Sea Studies, and Turkish Studies.

Etkinliğin Tarihi 21/09/2020 6:00 pm
Kapasite: Sınırsız
Kayıtlı 0

The paper sheds light on the politics of language (Turkish, Arabic, and Persian) and literary patronage in Safavid Iran in the first few decades of the eighteenth century, offering parallels to the attitude to the hierarchy of literary languages in the Ottoman and Safavid cultural spheres, with a subject matter related to the confrontation between Iran and the Ottomans in the 1720s. It focuses on a short collection of poetry written by a hitherto largely unknown physician and litterateur by the name of Masih of Tabriz (fl. late 1720s), who was active during the last years of centralized Safavid rule and saw the demise of the dynasty in 1722 with the fall of Isfahan to the Afghans, and that of Tabriz to the Ottomans, and died probably towards the end of Nadir Shah’s (r. 1736-47) reign. The bulk of the poems is made up of elaborate forms of acrostics written in the aforesaid three languages and interconnected with each other in graphic, metalinguistic and translinguistic ways. I will argue that this poetic experimentation, the peculiar attitude to the question of language in Masih’s collection and the mutual prestige relations between literary languages that Masih displays, might perhaps be best seen against the background of changing literary patronage in the post-Safavid and Afsharid periods. Masih’s short collection of poetry illustrates how these languages were conceptualized and spatially represented in the manuscript, as both connecting and separating the Ottoman and Iranian cultural enterprises.

Ferenc Csirkés is an Assistant Professor of History at Sabancı University. He read Turkic and Persian at Eötvös Loránd University in Budapest, and received his PhD at the University of Chicago. His research focuses on the politics of language in the late medieval and early modern Islamic world, especially Iran, Central Asia, and the Ottoman Empire. 

Etkinliğin Tarihi 14/09/2020 6:00 pm
Kapasite: Sınırsız
Kayıtlı 0

Covid-19, surging dramatically around the world in the first half of 2020, categorically impacted Turkey in many regards, not the least of which being its already frail economy. Despite various negative occurrences and political actors’ curious professions of the nation’s dearth of assistance for its own citizens Turkey offered support for numerous countries. It supplies healthcare to more than 70 foreign countries through its own hyperactive transnational state apparatuses. Notable among the institutions providing the assistance are the Presidency of Religious Affairs (Diyanet İşleri Başkanlığı, Diyanet), Turkey’s domestically and internationally controversial religious institution, and the Turkish Diyanet Foundation (Türkiye Diyanet Vakfı, TDV), the Diyanet’s branch tasked with distributing foreign aid. The Diyanet and the TDV delivered this assistance with written materials from the president of Turkey to Muslim countries such as Bangladesh, Mauritania, and Yemen, and to Muslim-majority countries with which Turkey shares historical bonds in the Balkans and North Africa. From these activities of Turkey, one should ask these questions; what is the role of religion in these humanitarian aid activities? Can we read all of these activities as a religious soft power or are they serving another multidimensional leadership desire for the New Turkey?

Biography: Ahmet Erdi Öztürk is lecturer of politics and international relations at London Metropolitan University. Between 2021-2023 he will work as Marie Sklodowska-Curie fellow at Coventry University in the UK and GIGA in Germany. He was a Swedish Institute Pre and Post-Doctoral Fellow at Institute for Research on Migration, Ethnicity and Society (REMESO), at Linköping University, Scholar in Residence at the University of Notre Dame's Kroc Institute for International Peace Studies. He is the author of more than 20 articles, co-editor of four special issues and two books on religion and politics and Turkish politics. He is a regular contributor to media outlets such as Open Democracy, The Conversation, Huffington Post and France 24.

Etkinliğin Tarihi 09/06/2020 2:00 pm
Kapasite: 100
Kayıtlı 0
Kalan boş yer sayısı 100

Bertrand Badie (Sciences Po Paris Üniversitesi Emeritus Profesörü)

Uluslararası ilişkiler çalışmaları üzerine siyaset bilimi, dünyanın indirgenemez bir iktidar rekabeti tarafından yapılandırıldığı fikri etrafında inşa edilmiştir. Bu rekabetin savaş ve barışı, diplomatik gündemi ve devletlerin her birinin statüsü ve dünyadaki sıralamasını yönlendirdiği düşünülür. Uluslararası ilişkiler tarihinin her aşamasına damgasını basacak bir hegemonya kuracağı düşünülür. Soğuk Savaş sırasında büyük ölçüde geçerli olan bu görüş bugün artık geçerli değil: hegemonya zayıfladı ve belirsizleşti, savaşlar artık güçle bağlantılı değil ve insanlığın varlığını sürdürmesi insani güvensizliklerle ilişkili birtakım sosyal parametrelere bağlı. Bu nedenle, uluslararası yeni şiddet  biçimlerini ve yeni uluslararası işbirliği ihtiyaçlarını anlamak için – akademik bir disiplin olan uluslararası ilişkiler alanında olduğu gibi -  dünyayı yeniden değerlendirmeliyiz.

Özgeçmiş: Yüksek öğrenimini Sciences Po Paris Üniversitesi, Siyasi Bilimler Fakültesi, Doğu Dilleri Enstitüsünde tamamlayan ve Paris I Üniversitesinde 20. yüzyıl tarihi üzerine ayrıntılı çalışmalar yapan Bertrand Badie, 1975 yılında Sciences Po Paris’te doktorasını sunmuş ve 1982'de Siyaset Bilimi bölümüne öğretim görevlisi olarak atanmıştır. Sciences Po Üniversitesi Yayın Koleksiyonlarının (1994-2003) ve Barış ve Çatışma Çözümü üzerine Rotary Uluslararası Araştırmalar Merkezinin (2001-2005) müdürlüğünü yapmıştır.

Etkinliğin Tarihi 27/03/2020 10:30 am
Kapasite: Sınırsız
Kayıtlı 0

Etkinliğin Tarihi 16/03/2020 6:00 pm
Son kayıt tarihi 15/03/2020 11:55 pm
Kapasite: 60
Kayıtlı 60
Kalan boş yer sayısı 0

Müge Ergun [Koç Üniversitesi, Anadolu Medeniyetleri Araştırma Merkezi (ANAMED),Çevresel Arkeoloji Bursiyeri]

Yiyecek insanlar için vazgeçilmez bir ihtiyaç olduğu kadar temini, hazırlanması ve tüketimiyle de sosyal ve kültürel anlamda toplulukları etkileyen temel unsurlardan biridir. Bitkisel yiyecek üretimi olarak da tanımlanan tarım, kendine has dinamikleri ile avcı-toplayıcı yaşamdan ayrışan; doğayla insanın birbirine farklı şekilde bağlı ve bağımlı olduğu bir yaşam biçimi olarak ortaya çıkar. Söz konusu sunum, insanlık ve doğa tarihindeki bu önemli değişim ile geçmişteki çeşitli yiyecek kültürlerini anlamada arkeobotanik yaklaşım ve araştırma yöntemlerinin nasıl ve ne ölçekte etkili olduğu üzerinde durmaktadır. Bu bağlamda, Erken Neolitik dönem Aşıklı Höyük (MÖ. kal. 8400-7300) topluluğuna odaklanan sunum, "kurda, kuşa, aşa" bereket dileğinin de yansıttığı gibi, yabani ile ehlinin birbirine bağlılığına ve erken tarımsal üretimin doğasına dikkat çeker.

 

Sunum dili Türkçedir

Etkinliğin Tarihi 24/02/2020 6:00 pm
Son kayıt tarihi 21/02/2020 11:55 am
Kapasite: 60
Kayıtlı 60
Kalan boş yer sayısı 0

Prof. Dr. Faruk Bilici (INALCO, Paris)

17 Kasım 1869 : Süveyş Kanalı, İmparatoriçe Eugénie’nin de hazır bulunduğu ihtişamlı bir törenle açıldı. Oysa 1859’da inşası başlayan kanal birçok engelle karşılaşmıştı. Ferdinand de Lesseps ve Fransa, Osmanlı İmparatorluğu’nu, eyaletlerinden biri olan Mısır’daki kanalın inşasının meşruluğu konusunda ikna etmek için on yıllar boyunca mücadele etmişlerdi.

Mısır’ın Fransa’nın yararına sömürgeleştirilmesi için devlet içinde devlet gibi bir araç olmakla itham edilen Uluslararası Süveyş Kanalı Şirketi (Compagnie universelle du canal de Suez), Osmanlı İmparatorluğu tarafından çok eleştiriliyordu. Osmanlı, Mısır’ın imparatorluğun diğer yarısından bir deniz kanalı yoluyla fiziken ayrılmasının padişahın bu bölgedeki hükümranlığını belirsiz kılacak olmasından ve kabul edilemez olan bir Batı tahakkümüne kapı açmasından kaygı duyuyordu.  

Bu eser, Süveyş Kanalı ile ilgili teknik veya diplomatik alanda var olanların üzerine yepyeni bir tarih anlatımı önermemekle birlikte önemli bir boşluğu doldurmayı amaçlamakta : bu tarihin, işletme projelerinden kanalın inşasına değin Osmanlı bakış açısından incelenmesi. Davalar, tahkimler, tartışmalar : 1956 yılındaki  millileştirilmesine bağlı olarak ortaya çıkan « Süveyş Kanalı krizi »nden çok daha önceleri de kanal, Batı ve Doğu arasındaki güç oyunlarının tam ortasında yer almaktaydı.

Dunum dili Fransızcadır

 

 

 

Etkinliğin Tarihi 17/02/2020 6:00 pm
Etkinliğin Bitiş Tarihi 17/02/2020 8:00 pm
Son kayıt tarihi 14/02/2020 11:55 am
Kapasite: 60
Kayıtlı 21
Kalan boş yer sayısı 39

Conférences en ligne

Installé dans les locaux du drogmanat du Palais de France (ancienne Ambassade de France auprès de la Sublime Porte), l'Institut français d'études anatoliennes "Georges Dumézil" a succédé en 1975 à l'institut français d'archéologie d'Istanbul fondé en 1930. À l'origine orienté vers l'histoire ancienne et l'archéologie, il a ensuite étendu ses activités à la turcologie (linguistique et histoire ottomane en particulier). Il a commencé à s'ouvrir au contemporain à la fin des années 1980, notamment avec la mise en place d'un Observatoire Urbain d'Istanbul (OUI). En 1994, l'IFEA a créé un Centre d'études caucasiennes. En 2003, ce centre s'est délocalisé à Bakou où l'IFEA possède désormais une antenne, installée au sein de l'Ambassade de France en Azerbaïdjan. En 2005 a été mis sur pied un Observatoire de la vie politique turque (OVIPOT). L'IFEA fait partie du réseau des vingt-sept instituts de recherche en sciences humaines et sociales dépendant de la Sous-Direction de la coopération scientifique, universitaire et de la recherche du Ministère des Affaires étrangères. Les études y concernent un vaste territoire, qui s'étend des confins orientaux de l'Europe aux abords de l'Asie centrale. Elles s'inscrivent dans une chronologie longue, allant de la préhistoire aux grands Empires, et de la naissance des États-nations aux redéfinitions identitaires d'aujourd'hui.C'est dire que l'IFEA offre un profil très diversifié, propice aux échanges entre disciplines : les sciences humaines et sociales (anthropologie, démographie, géographie, histoire, sociologie, science politique et économique, voire musicologie) y voisinent avec les techniques de l'archéologie et du classement et de l'analyse des textes écrits. Établissement à compétence régionale, l'Institut développe des programmes couvrant le Caucase et les Balkans.L'IFEA est présent sur le portail Persée pour ses publications archéologiques : http://www.persee.fr/collection/anatvet diffuse ses collections contemporaines sur Open Edition : http://books.openedition.org/ifeagd/ Institut Français d'Études Anatoliennes Georges Dumézil